Regato

Het einde van het jaar nadert en, zoals zoveel mensen, blik ik terug op het afgelopen jaar. Een bewogen jaar, zeker voor Regato, onze inmiddels al wat bejaarde dalmatier! Februari stond er een stukje in de krant wat sommigen onder jullie zich misschien nog wel herinneren…”nog geen spoor van dader in vergiftigingszaak” De een of andere malloot had in Sittard en omgeving vergif gestrooid wat in ieder geval aan een aantal vogels en een vos het leven heeft gekost. Het waren echter niet alleen vogels die een doodsstrijd leverden, ook onze Regato heeft voor zijn leven moeten vechten nadat hij van dit vergif had gegeten. Het is vreselijk om je hond zo te moeten zien lijden en het enige wat je kunt doen is heel hard hopen dat hij het wel redt. Als niet gelovig mens heb ik in die dagen toch heel wat goden aangeroepen, dat kan ik je vertellen! Of het geholpen heeft weet ik niet, maar Regato is door het oog van de naald gekropen. Qua energie is hij niet meer helemaal dezelfde, maar hij is er nog!

Vervolgens stierf een aantal maanden daarna zijn maatje Milo aan een hartstilstand onder het wandelen. Zijn hele leven waren ze samengeweest en de klap kwam hard aan. Regato lag alleen nog maar wat in zijn mand te sippen, at nauwlijks meer, was niet tot wandelen te motiveren en kwam ons niet meer op zijn welbekende manier begroeten als we thuis kwamen. Ik weet niet of je van depressies bij honden kunt spreken, maar het leek er toch verdacht veel op…

Ondanks al het verdriet besloten we om weer een hondje in huis te nemen; Luca. Een geval apart, zo bleek later. Een hondje wat al veel had meegemaakt in haar korte leven en alles en iedereen wantrouwde. Opeens zagen we een geheel andere kant van Regato, als een “oude wijze hond” bevaderde hij Luca, liet haar op zijn geheel eigen manier zien hoe “normale” honden zich gedragen. Luca werd aangemeld voor een frisbeecursus en hoewel ze een talentje blijkt te zijn, was het erg moeilijk voor haar om in een groep te functioneren, dus Regato heeft – tijdelijk- even haar plaatsje in de cursus overgenomen. Ik heb de indruk dat hij niet echt snapt wat nou de bedoeling is met dat hele frisbee-gedoe, maar hij heeft de tijd van zijn leven!! Kwispelend komt hij het veld op, iedereen in zijn buurt krijgt een lik, en hij steelt absoluut de show. We hebben enorm veel plezier samen, daar op dat veld, en alleen al daarom is het de moeite waard om met hem de cursus te volgen.

Daarom dan ook dit ingezonden stukje, Regato is wat mij betreft absoluut “de hond van het jaar”.

Judith Eberson