Met je ogen dicht de trap af
 

Toen ik nog een heel klein kereltje was vroeg mijn broer me iets onmogelijks: “met de ogen dicht de trap af te lopen”. Ik weet nog dat ik niet durfde omdat ik, zonder te kijken, niet kon weten waar de volgende traptrede was! Nu weet ik dat wel. Gelukkig maar. Want nu kan ik er ‘blindelings’ op vertrouwen dat mijn voeten stappen zetten zonder dat ik er steeds naar hoeft te kijken of t wel goed gaat.

Ik heb een klein testje voor je! Doe eens je ogen dicht en steek een hand omhoog, ergens willekeurig in de lucht. Daarna probeer je met de vingers van je andere hand de vingers van de opgestoken hand aan te raken. Met uw ogen dicht wel te verstaan! Met een kans van 10 uit 10 lukt het je.
Hoe weet de ene hand nu waar de andere zich bevindt? Je had immers je ogen dicht! Het wordt geregeld door een speciale lichaams-coördinatie die proprioceptie genoemd wordt. Je spieren en gewrichten geven aan de hersenen de coördinaten door waar je handen zich in de ruimte ten opzichte van je lichaam bevinden.
Bij dieren is die coördinatie er ook, alleen is het dier er zich niet van bewust. Springend over een horde raakt een paard nogal eens met de hoeven van de achterbenen de balk, waardoor deze van de steunen valt. Dat komt omdat het zich niet realiseert wáár de hoeven zich precies bevinden. En dus weet het paard niet hoe hoog preciés het de benen moet optillen om over de balk te springen zonder hem te raken. Voor honden geldt dat ook zo.

Door speciale –maar erg eenvoudige- oefeningen kunnen we er voor zorgen dat het dier een beter idee krijgt waar zijn ledematen zich bevinden. En wat het er mee kan doen. Bewustheid trainen dus. Zo leert een hond dat zijn poten de zijne zijn, en wat hij er mee kan. Kunt je je voorstellen dat zo’n hond steviger met zijn voeten op de grond staat? Dat hij misschien wel beter geaard is? Dat helpt mee om zonder problemen met moeilijke of spanningsvolle situaties om te kunnen gaan.